تاریخ درست زندگینامه استاد : «یغمای خشتمال نیشابوری »

تاریخ بیابانک:
«حیدریغمای بیابانکی »بیاضه ایی در نیشابور !»🔎☘

«حیدر یغما » متخلص به «یغمای خشتمال »شاعر سرشناس دفن شده در منطقه ی آرامگاهی «عطار و خیام »نیشابور اصالتا طبق اسناد ارایه شده و مقالات تکمیلی از نوادگان وابسته به ایشان «صالح بیاضه ایی »« ابن اسماعیل ابن عباس ابن آقاعلی بیک ابن حیدر بیک صالح» اصالتا در« بیاضه »از توابع بیابانک جدید در استان اصفهان ، سکونت داشته و به نقل از سند معتبر کتاب ،«نیشابور شهر فیروزه» اثر استاد «فریدون گرایلی» : که از نزدیک ایشان را ملاقات کرده ، وی را شاعری قدرتمند و آتشفشان شعر ، و بسیار متواضع و مجنون شعر ، می خواند ،و تقریبا بی رغیب در سبک خاص شاعری و شوخ طبع و مغرور میداند. سند ارایه شده از بانو « حورا یغمایی »در «طغرانوشت» مستندبه «اشتادان /لسان الحق طباطبایی »معرف وی، برگی دیگر از اسناد شاعربوده است . «استاد محمد حسین صالح» در مقاله ای تکمیلی معرف کامل شاعر و مستند فیلم ارایه شده از زبان‌«خودشاعر»،سنگ و آرامگاه ،تکمیل سند و در «تاریخ بیابانک» ثبت شد. سپاس از جناب «خسروغلامرضایی» .🙏🌸
🌴🔎🌴🔎🌴🔎🌴
پخش سراسری 📡
⚜«تاریخ بیابانک»⚜👇
@historybyabank
@Fazelimohammadreza

🌴مستند به قلم استاد صالح : 🖊👇🌴

حیدر یغما — جاداردکه در اولین گام اطاعت امر نموده و شرح حال « حیدر یغما » عموزاده خود مشهور به شاعر نیشابوری که -اصالتا بیاضه ای است- مطالبی به اختصار خدمتتان تقدیم دارم . در اواخر دوره قاجار واوایل حکومت پهلوی بر اثر خشکسالی شدیدو قصدزیارت امام هشتم ( ع) ونیز فرار از سربازی تعداد نسبتا زیادی از جوانان بیاضه ،خور ،مهرجان …..راهی شهرهای مختلف خراسان شدند از جمله چهار عموی اینجانب رهسپار نیشابور شدند ودر روستاهای : صمعه( صومعه) ،خمار،قبید،انجیدن ودهنو امامزاده به کارهای کشاورزی وصنعتی مشغول شدند و صاحب آب ، ملک،هنروصنعت گردیدند .
نوادگانشان با نام های فامیلی : یغما ،صالحی عارف ، عارف پور ، خانی ،نجفی، خماریان، رباطی و انجیدنی در نیشابوروسایر روستاها وشهرهاسکنی دارند ودر نیشابور – به نواده بیابانکی ها مشهورند .
تعداد زیادی از کشاورزان مهاجر بعد از مدت ها اقامت – حتی پس از ازدواج- به تدریج به بیاضه بر گشتند. ( مرحوم پدرم حاج روشن
سرنوشتی دیگر در ان خطه دارد که بعدا خواهم آورد ) .
فامیل های : صالح ، میرزایی ،سلمانی ، رستاقی ،خماریان ،وثوقی ، هاشمی ،فاضلی ، رباطی و خوریان اعم از قرابت نسبی یا سببی اقوامی هستند که ساکن بیاضه ،نیشابور وشهرهای دیگرند .لازم به ذکراست که در ایام خاص مذهبی اقوام نیشابوری از محضر دانشمند بزرگ مذهبی مرحوم حاج شیخ عبدالرسول ثقفی ( جناب ثانی ) در نیشابور بهره مند می شدند .فرزند یکی از عموهای حقیر همان ( حیدر یغما ) شاعر پر تلاش است. وی دارای هوشی سرشار بود واز هفت یا هشت سالگی در محافل شاهنامه خوانی و افسانه سرایی شرکت می کرده وادبیات داستانی را با یکی دوبار به خاطر می سپرده است . او یک نوع ناآرامی وهیجان درونی داشته وشاید این بیقراری به تلافی هجران جبری اسلافش از وسعت آزاد کویربوده است. به همین سبب داغ فراق محبوبش – کویر و آزادی – را در سروده هایش متجلی ساخته است .
حیدر از همان کودکی به کارهای سخت وطاقت فرسا تن در می داد ولی هیچگاه به ذلت به حضور کسی نرفت وسر تعظیم در برابر هیچ ملاکی فرود نیاورد حتی صفت خشت مالی که کاری طاقت فرسا بود بر خود نهاد ودر روستای صمعه ( صومعه) در خانه ای بسیار محقر زندگی می کرد وبا عرق جبین روزگار می گذراند .
به گفته خودش آموزش کلمات فارسی را از مکتب خانه عمویش
( ملاحسین ) شروع کرد و از کتاب های آموزشی آن زمان نیز استفاده می نمود .
به نقل از همسرش تا سال ۱۳۴۰ برای مردم دعا می نوشت و اورا
( ملاحیدر ) می گفتند و از قاریان قران بود. قران خوانی وآموختن عربی کمک زیادی به معلومات ادبی او نموده .دست نوشته هایش حاکی از آموختن ودرک مهمات ادبیات فارسی وکتب احادیث وروایات تاریخی و دینی است .
به نقل همسرش « بعد از کار روزانه و خستگی فراوان به کتابخانه عمومی نیشابور می رفت و با کمک گرفتن از دانش آموزان و دانشجویان به مطالعه و کسب علم می پرداخت . راه یافتن به انجمن های ادبی اتفاقی بودکه بانی آن چند شاعرادب دوست نیشابوری بودندواین ارتباطات ادبی ،کم کم یغمارا به محافل ادبی : تهران ،شیراز ،اصفهان ومشهد آشناکرد و دربین شعرای کشور نامی یافت .یغمادر سال ۱۳۴۶ سروده های مذهبی خود را به نام ( اشک عاشورا) در چاپخانه کوشش مشهد به چاپ رساند ومورد استقبال مردم قرار گرفت .
با اوج گرفتن شهرت یغما ،دوستانش به فکر افتادند که اسبابی فراهم کنند تا اورا از کار سنگین روزمره آسوده نمایند ودرآمدی برایش مهیاکنند یغما ازاین پیشنهاد رنجیده خاطر شد ودر مراسم بزرگداشتی که درباغ ملی نیشابوربرایش بر پا کرده بودند در قصیده ای خشم ونفرت خود را از این اصرار و تمهیدات لطف آمیز ابراز داشت ( سال ۱۳۵۵)
در سال ۱۳۵۴ به همت دکتر عباس خیرآبادی فیلم مستند ۲۰ دقیقه ای به نام ( صومعه خالی آن روزها ) ساخته شد ودر جشنواره توس به نمایش در آمد .
در سال ۱۳۶۱ مجموعه ( سیری در غزلیات یغما ) در دانشگاه فردوسی مشهد به چاپ رسید .
دیوان اشعارش با عنوان
( حیدر یغما شاعر خشت مال نیشابوری ) در سال ۱۳۸۶ به همت پسرش ابوالفضل یغما وبه استناد
دست نوشته های پدرش به چاپ رسید که شامل « ۳۵۰ غزل –
۶ قصیده — ۹ مثنوی — ۴ نمونه از ترکیبات — ۲۸ سروده مذهبی —
۵ شعر محلی — و ۲۲ رباعی است .وی در اسفند ۱۳۶۶ چشم از جهان فرو بست ومردم خونگرم نیشابور باجمعیتی انبوه در مسجد جامع بر پیکر او نماز گزاردند و بر روی دست تا آرامگاه ابدیش او را بدرقه کردند و در گورستان ( خرمک ) مابین آرامگاه خیام و عطار به خاک سپرده شد.
از محبت بود،ور نه از پی رفع نیاز
برخدا سوگند ،گر دست خدا بوسیده ام .
روحش شاد باد
فیلم کوتاهی نیز تقدیمتان خواهد شد .